نامه نود و چهارم

سلام الی نازنینم نمیدونی وقتی با ذوق وبلاگتو باز کردم تا برات بنویسم چقدر ناراحت شدم وقتی خوندمت اشکمو در اوردی دختر.اما توکل به خدا توی این روز عزیزم خدارو قسم میدم که هر چی زودتر یه فرشته ناز بهت بده تا لذت مادر شدنو بچشی ناراحتی نکن خدا خوشش نمیاد شاد باش و به خدش توکل کن.ناراحتی های ما عمق دوری مارو با خدا نشون میده نزار عمیق بشه امیدت به ودش باشه .متن پایین که به نقل از المیا گذاشتی عالی بود اگه اجازه میدی میخوام بزارم توی پست ثابتم فعلا تا اجازه ندی نمیزارم منتظر خبرتم بوووووووس

---

سلام
مرسی که همیشه هستی

مگه شیما معنی خاصی داره که معنیش غیر از شادیه؟من نمیدونستم

من حرف دلمو زدم چون ماه هاست تو سکوت حرفای دلتو میخونم!!!

یه جایی اینو خوندم:



مثل یک فحش به زبان مادری



این آش میچسبد



این دست برای نوشتن آمده بود



دریغا که آش پخت !



برای من خیلی مفهوم داشت برای شما هم نوشتم

---

عزیزم منظورم رو اشتباه برداشت کردی

منظور من این بود که حتی اگه غریبه ای به اسم شیما باشی حرفات برام آشناست و انرژی مثبته

برام زیاد بنویس

آدمها میبینند ک از بیرون میسوزی خاموشت میکنند چون کار دیگری ب نظرشان نمیرسد...چون وجدانشان بیچاره شان میکند اما اما پس وجدانشان آن موقع ک با حرفهایشان نفت روی آتش درونت میریزند و هیزم زیرآن میگذارند کجاست؟؟؟چ میکند؟؟؟
میدانم...
آدمها فقط آنچه را ک میبینند باور میکنند!!!
چشم وجدان همه چند نمره ضعیف است

---

حرف دل گاهی روزهای من
همیشه بیا و بنویس
حضورت قوت قلبه